Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή η συναυλία που διοργάνωσε η Τομεακή Επιτροπή Άρτας, με τίτλο «Εγώ δεν ζω γονατιστός», προς τιμή του μεγάλου λαϊκού τραγουδιστή Στέλιου Καζαντζίδη.
Στο αφιέρωμα συμμετείχαν οι Γιώργος Μαργαρίτης, Δημήτρης Μπάσης, Βίκυ Καρατζόγλου και Χριστίνα Γαλιάτσου. Τη βραδιά έκλεισαν με έντεχνο και λαϊκό πρόγραμμα οι Calabortzi Brotherz.
Πολλές χιλιάδες λαού και νεολαίας γέμισαν το Εκθεσιακό Κέντρο Άρτας από νωρίς και τραγούδησαν, μαζί με τους καλλιτέχνες, τραγούδια που σφράγισαν ολόκληρες γενιές.
Την εκδήλωση άνοιξε με σύντομο χαιρετισμό εκ μέρους της Τομεακής Επιτροπής Άρτας του ΚΚΕ η Άρτεμις Παππά. Στην ομιλία της σημείωσε:
“Φίλοι και φίλες: Σας καλωσορίζουμε στην αποψινή μας εκδήλωση.Πριν από 25 χρόνια Ο Στέλιος Καζαντζίδης πέρασε τη «δεύτερη πόρτα», προκαλώντας μεγάλη θλίψη σε όσους τον αγάπησαν, μεγάλωσαν, πορεύτηκαν με τα τραγούδια του.
Σίγησε μια φωνή που δόνησε για μισό αιώνα το μουσικό τοπίο της Ελλάδας.Ο Στέλιος Καζαντζίδης πέθανε στις 14 Σεπτέμβρη του 2001, 70 χρόνια και 14 μέρες μετά από τη γέννησή του στην προσφυγική γειτονιά της Νέας Ιωνίας.
Στα δεκατρία του χρόνια, οι ταγματασφαλίτες δολοφονούν τον οικοδόμο πατέρα του, που είχε πάρει μέρος στην Αντίσταση στις γραμμές του ΕΑΜ. Ξεκινάει τότε να δουλεύει για να ζήσει τη μητέρα του και τον νεογέννητο αδελφό του.
Αχθοφόρος, μικροπωλητής στις αγορές, σε οικοδομές και σε εργοστάσια. Ακολουθούν τα πέτρινα χρόνια του στρατού, όπου και βασανίζεται άγρια, ενώ για ένα διάστημα, εξορίζεται στη Μακρόνησο.
Το λαϊκό τραγούδι αποκτά τον πιο δημοφιλή βάρδο του, γύρω στο 1950, σε μια περίοδο, με νωπές τις μνήμες της Κατοχής και της Αντίστασης, του αγώνα του Δημοκρατικού Στρατού.
Στο ξεχωριστό ηχόχρωμα της φωνής του Στέλιου, συμπυκνώνονταν το κοινό παράπονο, η αγωνία των μεροκαματιάρηδων για επιβίωση, αλλά και οι αγώνες εναντίον της αυθαιρεσίας και της κοινωνικής αδικίας.
Και είναι γεγονός ότι πολλά μυστικά νήματα ένωναν τις ερμηνείες του με χιλιάδες ψυχές, με αποτέλεσμα ο Στ. Καζαντζίδης να αποτελέσει λαϊκό θρύλο για το μεγαλύτερο κομμάτι των Ελλήνων.
Για πενήντα χρόνια ο Στέλιος Καζαντζίδης δίνει μεγάλες ερμηνείες σε τραγούδια που αγαπήθηκαν και συγκίνησαν. Γι’ αυτό το λαϊκό τραγούδι, που για δεκαετίες υπηρέτησε, είχε γράψει παλιότερα:
«Το λαϊκό τραγούδι εκφράζει τους καημούς, τα παράπονα, τις αγωνίες, τις χαρές και τις λύπες, τα όνειρα του απλού ανθρώπου για μια καλύτερη ζωή. Εχει τη δύναμη να ξυπνά συνειδήσεις και να αφυπνίζει τον κόσμο.
Σε κάποιους δεν αρέσουν η αλήθεια και τα μηνύματα που μεταφέρει και γι’ αυτό σκόπιμα προσπαθούν να μειώσουν την αξία, το κύρος και το ρόλο του στην πολιτισμική ζωή του τόπου μας».
Από τη δεκαετία του ’60 ακόμη, ο Στ. Καζαντζίδης συγκρούστηκε με το κατεστημένο των δισκογραφικών εταιριών και τη νύχτα. Ουσιαστική αφορμή της αποχώρησής του από το πάλκο, υπήρξε η αλλαγή των συνθηκών στα νυχτερινά κέντρα, που ήταν άμεσα συνδεδεμένη με τον νεοπλουτισμό.
Οπως ανέφερε ένα βράδυ, Καθαρά Δευτέρα του 1965, στο «Φαληρικόν» παραλίγο να ακρωτηριαστεί από ένα μπουκάλι που εξφενδονίστηκε από κάποια γυναίκα.
Τότε πήρε την απόφαση να μείνει μακριά από τα κέντρα και κάθε δημόσια εμφάνιση. «Οσο ζω δε θα ξανατραγουδήσω σε κέντρο» είχε πει και αυτή τη δέσμευση την τήρησε για όλα τα μετέπειτα 35 χρόνια. Από τότε η επαφή του με τον κόσμο γίνεται μόνο μέσα από μικρούς δίσκους 45 στροφών.
Η φωνή του Στέλιου, έρχεται από αλλοτινές εποχές και αφορά ένα λαό, που εξακολουθεί να αγωνίζεται, τραγουδώντας ανάμεσα στ’ άλλα: «Να σου δώσω μια να σπάσεις/ αχ βρε κόσμε γυάλινε/ και να φτιάξω μια καινούρια/ κοινωνία άλληνε…».
Η φωνή του Στέλιου αφορά τον λαϊκό κόσμο. Και ο κόσμος, ξέρει πως το ΚΚΕ με τις ιδέες και τους αγώνες του ενέπνευσε πολλούς από τους σημαντικότερους ανθρώπους του πολιτισμού.
Γιατί ο κόσμος βλέπει πως το ΚΚΕ με τις μοναδικές πολιτιστικές εκδηλώσεις του συμβάλλει στην διάδοση του κοινωνικά χρήσιμου έργου, επιβεβαιώνοντας μέσα και από τον Πολιτισμό ο ριζικά διαφορετικός χαρακτήρας του Κόμματός μας από όλα τα άλλα κόμματα που αντιμετωπίζουν τον πολιτισμό ως εμπόρευμα!
Για εμάς, η πρωτοπόρα Τέχνη είναι δύναμη ανατρεπτική, επαναστατική! Είναι μια δύναμη που μπορεί να ανυψώσει, να μεταπλάσει τους ανθρώπους, αυτούς που τελικά θα αλλάξουν τον κόσμο! Είμαστε σίγουροι ότι θα περάσουμε μια υπέροχη βραδιά, όλοι μαζί όπως έλεγε ο Στέλιος και όχι ξεχωριστά ο καθένας μας”.
