Γράφει ο Παναγιώτης Μυργιώτης
Μαθηματικός
Μια πολυάριθμος ομάδα των Αγίων της Εκκλησίας αποτελείται από στρατιωτικούς. Με γενναίο φρόνημα και γενναιότητα αντιμετώπισαν τους πειρασμούς και πολλοί από αυτούς δεν υπέκυψαν στις παντοειδείς πιέσεις ειδωλολατρών αυτοκρατόρων και οδηγήθηκαν σε μαρτυρικό θάνατο με αποκεφαλισμό.
Εξέχον μέλος της πολυάριθμης αυτής ομάδας ο Τροπαιοφόρος Άγιος Γεώργιος. Λαοφιλής και αγαπητός μεταξύ των μελών του χριστεπώνυμου πληρώματος της Εκκλησίας. Πάρα πολλοί χριστιανοί φέρουν το όνομά του και οι Εκκλησίες οι αφιερωμένες στην αγία του μνήμη είναι διάσπαρτες σε ολόκληρη την Ελλάδα. Μεγαλομάρτυρα τον ονόμασε η Εκκλησία, δικαίως, όπως θα δούμε στη συνέχεια.
Ο Γεώργιος γεννήθηκε το 275 μ .Χ από Χριστιανούς γονείς. Ο πατέρας του μαρτύρησε για τον Χριστό, όταν ήταν ο Γεώργιος δέκα ετών. Η μητέρα και ο ίδιος πήγαν στην πατρίδα της την Παλαιστίνη. Σε ηλικία δεκαοκτώ χρονών ο Γεώργιος κατατάσσεται στον Ρωμαϊκό στρατό. Παρά το νεαρό της ηλικίας του ήταν άριστος στα καθήκοντά του και απολάμβανε τον θαυμασμό όλων‧ και του αυτοκράτορα Διοκλητιανού.
Στο διάστημα από την βασιλεία του Δεκίου μέχρι τη βασιλεία του Διοκλητιανού ο αριθμός των χριστιανών μεγάλωνε συνεχώς. Οι χριστιανοί άρχισαν να λαμβάνουν δημόσια αξιώματα, και άρχισαν να κτίζουν ναούς και να οργανώνουν την φιλανθρωπία. Ο Διοκλητιανός, αφού εξασφάλισε την ασφάλεια των συνόρων, θέλησε να ασχοληθεί με το εσωτερικό της αυτοκρατορίας . Όρισε στρατηγούς που τους ονόμασε αυτοκράτορες και καίσαρες και στράφηκε εναντίον των χριστιανών για να επαναφέρει την ειδωλολατρία.
Το 303 μ.Χ. συγκαλεί τους καίσαρες σε συγκέντρωση και μεταξύ αυτών βρίσκεται και ο Γεώργιος. Ο Διοκλητιανός ζήτησε από όλους να αναλάβουν δράση εναντίον των Χριστιανών. Οι παριστάμενοι υποσχέθηκαν να δράσουν για την εξάλειψη του Χριστιανισμού. Τότε σηκώνεται ο 28χρονος Γεώργιος και λέγει με γενναιότητα και παρρησία: «Γιατί, βασιλιά και άρχοντες, θέλετε να χυθεί αίμα δίκαιο και άγιο και να εξαναγκάσετε τους Χριστιανούς να προσκυνούν και να λατρεύουν τα είδωλα»; Κήρυξε την Χριστιανική Αλήθεια και την Θεότητα του Χριστού. Οι άλλοι καίσαρες προσπάθησαν , θορυβημένοι, να μεταπείσουν τον Γεώργιο και να καθησυχάσουν τον Διοκλητιανό, μάταια όμως.
Οργισμένος ο αυτοκράτορας διατάζει να φυλακίσουν τον Γεώργιο, να δέσουν τα πόδια του σε ξύλο και όπως είναι ξαπλωμένος να βάλλουν στο στήθος του μεγάλη και βαριά πέτρα. Όταν το άλλο πρωϊνό οδηγείται ο μάρτυρας ενώπιον του αυτοκράτορα απορρίπτει τις κολακείες και τις δελεαστικές υποσχέσεις του, και ομολογεί την πίστη του στον Χριστό. Ο αυτοκράτορας διατάζει να τον οδηγήσουν σε τροχό με μαχαίρια, τα οποία σχίζουν σε μικρά κομμάτια το ανθρώπινο σώμα.
Ο Άγιος ευχαριστεί τον Χριστό για την δοκιμασία και με ευχαρίστηση προχώρησε προς το φοβερό μαρτύριο. Μόλις ο τροχός άρχισε να σχίζει το σώμα του μάρτυρα ακούστηκε φωνή από τον ουρανό που έλεγε : «Μη φοβάσαι, Γεώργιε, γιατί εγώ είμαι μαζί σου» και αμέσως ένας άγγελος ελευθέρωσε τον Άγιο, λύνοντας τον από τον τροχό, και θεράπευσε όλο το καταπληγωμένο σώμα του.
Ο Διοκλητιανός θέλησε να προσφέρει θυσία στα είδωλα. Κατά τη διάρκεια της τελετής εμφανίζεται ο Άγιος με αγγελική ομορφιά. Οι παρευρισκόμενοι ταράχτηκαν και έλεγαν ότι είναι ο σωσίας του μάρτυρα ή φάντασμα. Αμέσως εμφανίζονται χίλιοι στρατιώτες με τους αξιωματικούς Πρωτολέοντα και Ανατόλιο, που ομολογούν πίστη στον Χριστό.
Αποκεφαλίζονται και ο Γεώργιος οδηγείται σε λάκκο με ζεματιστό ασβέστη. Μετά από τρείς ημέρες βρήκανε τον μεγαλομάρτυρα όρθιο μέσα στον ασβέστη να προσεύχεται. Ο κόσμος εντυπωσιάζεται και αναφωνεί : «Ο Θεός του Γεωργίου είναι μεγάλος». Ο αυτοκράτορας ζητά να μάθει που έμαθε ο Γεώργιος τα μαγικά και πως τα χρησιμοποιεί ! Τόσο σκληρός και τυφλός ήταν που δεν έβλεπε τα θαύματα. Ο Γεώργιος του εξηγεί ότι αυτά γίνεται από τη δύναμη της θείας χάριτος.
Στη συνέχεια φόρεσαν στον Άγιο πυρακτωμένα παπούτσια με καρφιά και τον ανάγκασαν να περπατά. Ο Άγιος το κάνει προσευχόμενος με χαρά και δεν παθαίνει τίποτα. Τα βασανιστήρια συνεχίστηκαν και το σώμα του γέμισε πληγές. Όμως, ο Άγιος λάμπει ως άγγελος και τα σημάδια των σκληρών βασανιστηρίων έχουν εξαφανιστεί. Πραγματοποιείται σύσκεψη και αποφασίζεται να δώσουν στον Άγιο να πιεί ισχυρό δηλητήριο. και ο μάγος Αθανάσιος να λύσει τα μάγια!
Ο μάγος Αθανάσιος είχε παρασκευάσει δυο δηλητήρια. Ο Άγιος, αφού προσευχήθηκε, λέγοντας: «Κύριε Ιησού Χριστέ, ο Θεός ημών, ο ειπών καν θανάσιμον τι πίωτιν, ου μη αυτούς βλάψει, θαυμάστωσον νυν τα ελέη σου», ήπιε και δεν έπαθε απολύτως τίποτα! Του δίνουν να πιεί και το δεύτερο. Παραμένει αβλαβής. Ο αυτοκράτορας ισχυρίζεται ότι ο Άγιος έχει δικά του μαγικά.
Ο Αθανάσιος, που γνωρίζει την δραστικότητα των δηλητηρίων, γονατίζει μπροστά στον Άγιο και ομολογεί την πίστη του στον Αληθινό Θεό. Φθάνει και η σύζυγός του Διοκλητιανού, Αλεξάνδρα που ομολογεί την πίστη της στον Χριστό. Ο Αθανάσιος αποκεφαλίζεται αμέσως, η Αλεξάνδρα την νύκτα στη φυλακή παραδίδει την αγία ψυχή της.
Την νύκτα ο Άγιος βλέπει τον Χριστό και του προαναγγέλλει το μαρτυρικό τέλος του. Το πρωί οδηγείται στον Διοκλητιανό, ο οποίος τον διατάσσει να μεταβεί σε ειδωλολατρικό ναό για να προσκυνήσει!. Κάνοντας το σημείο του σταυρού ο Άγιος τα είδωλα γκρεμίζονται. Τότε ο Διοκλητιανός διατάσσει τον αποκεφαλισμό του και τελειώνει η επίγεια ζωή του Αγίου Γεωργίου.
Η μνήμη του τιμάται την 23η Απριλίου, ανσυμπέσει με την Μ. Τεσσαρακοστή, την Μ. Εβδομάδα ή το Πάσχα, η μνήμη του Αγίου Γεωργίου μετατίθεται για τη Δευτέρα της Διακαινησίμου.
Ἀπολυτίκιον
Ὡς τῶν αἰχμαλώτων ἐλευθερωτής, καὶ τῶν πτωχῶν ὑπερασπιστής, ἀσθενούντωνἰ ατρός, βασιλέων ὑπέρμαχος, Τροπαιοφόρε Μεγαλομάρτυς Γεώργιε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.